Ilustracja przedstawia ukształtowanie terenu skali barwnej, dane pobrane ze strony: https://www.geoportal.gov.pl/pl/aplikacje/geoportal-krajowy/. W części północno-wschodniej można zauważyć nisze źródlisk.

Uczestnicząc w obiegu wody w przyrodzie, mokradła zajmują różne miejsca w cyklu hydrologicznym. Cykl ten obejmuje retencję, odpływ, opad i parowanie. Znaczenie mokradeł w tym cyklu polega głównie na zatrzymywaniu (retencji) wody w krajobrazie – ograniczeniu odpływu i jego rozdysponowania w czasie. Mokradła różnych typów stabilizują odpływ i przepływ rzek, chronią także wodę przed nadmiernym parowaniem. Torfowiska zatrzymują – i następnie powoli oddają – wodę w złożu torfu. Mokradła zalewowe przejmują wezbrania cieków, a następnie powoli oddają wodę (odpływ z nich hamowany jest zwykle przez bogatą mikrorzeźbę charakterystyczną dla terenów łęgowych: starorzecza, aluwialne odsypy, kępiasta struktura roślinności). Wreszcie, zaliczane także do mokradeł jeziora funkcjonują jak zbiorniki wodne – bufory odpływu, a rzeki o naturalnym, zróżnicowanym charakterze ich koryt, z wysoką ich „szorstkością”, cechują się powolniejszym odpływem, niż rzeki uregulowane i skanalizowane. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, że będące formą mokradeł torfowiska działają jak gigantyczna gąbka, która jest w stanie szybko wchłonąć ogromne ilości wody, którą stosunkowo wolno oddają w okresach suszy. Retencyjna rola mokradeł nabiera szczególnego znaczenia w obliczu zachodzących zmian klimatycznych, polegających m.in. na zwiększaniu się nierównomierności opadów. (Magdalena Makles, Paweł Pawlaczyk, Robert Stańko Podręcznik najlepszych praktyk ochrony MOKRADEŁ).